Wystąpienie: Bożena Borowiec

Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Pytanie dotyczy zakładów koksowniczych Przyjaźń. Jest to też strategiczny zakład dla całej grupy, która zatrudnia 2,2 tys. pracowników. 80% pracowników to pracownicy zatrudnieni w Dąbrowie Górniczej. Koksownia wywiera ogromny wpływ na lokalne łańcuchy dostaw. Nie są to więc tylko te miejsca pracy w Dąbrowie Górniczej i w Koksowni Przyjaźń, ale też w okolicznych spółkach. To również bezpieczeństwo gospodarcze państwa.

Co oznacza przyjęcie przez Radę Nadzorczą JSW Koks programu naprawczego na lata 2026-2035 dla JSW i przede wszystkim Koksowni Przyjaźń i grupy JSW Koks? Czy Ministerstwo Aktywów Państwowych może jednoznacznie potwierdzić, że Koksownia Przyjaźń pozostanie w perspektywie do 2035 r. istotnym ośrodkiem produkcji koksu w Polsce, a program naprawczy nie będzie oznaczał stopniowego ograniczenia jej działalności? W jakim modelu gospodarczym ma funkcjonować? Kto sfinansuje jej modernizację? Jakie gwarancje otrzymają pracownicy? Czy są rozważane dla nich hutnicze gwarancje zatrudnienia? Czy rzeczywiście przewidziane 1,5 mld zostanie w całej kwocie przeznaczone na realizację programu? Dlaczego JSW Koks nie może uzyskać refinansowania budowy najnowocześniejszej baterii koksowniczej w Europie? Czy Koksownia Przyjaźń pozostanie strategicznym (Dzwonek) zakładem grupy JSW? Czy program naprawczy przewiduje jej długoterminowy rozwój, czy jedynie ograniczenia kosztów i utrzymanie bieżącej produkcji? Czy rozpatrywane są zmiany właściciela? Czy rozważano model inkorporacji do grupy JSW? (Oklaski)